Przed kolejnymi wyborami prezydenckimi i parlamentarnymi w styczniu i marcu 2011 został rzecznikiem koalicji partii opozycyjnych FARE-2011 (Front pour l'Annulation et la Reprise des Élections de 2011). W pierwszej turze wyborów parlamentarnych w styczniu 2011 po raz kolejny przegrał z kandydatem z obozu prezydenckiego. Opozycja zbojkotowała drugą turę wyborów parlamentarnych w marcu 2011, a cały proces wyborczy, włącznie z wyborami prezydenckimi, w których po raz drugi zwyciężył Bozizé, uznała za sfałszowany.
Premier
Nicolas Tiangaye urząd szefa rządu objął na mocy porozumienia pomiędzy prezydentem, opozycją oraz rebeliantami walczącymi z władzą centralną na przełomie lat 2012/2013. Początek konfliktu wewnętrznego w Republice Środkowoafrykańskiej nastąpił 10 grudnia 2012, kiedy przeciwko prezydentowi Bozizé wystąpiła koalicja ugrupowań rebelianckich pod nazwą Seleka, zarzucająca mu niewywiązanie się z wcześniejszych porozumień i żądająca jego ustąpienia z urzędu. W wyniku działań zbrojnych bojownicy zdołali opanować północną część kraju, zbliżając się do stolicy i zagrażając władzy prezydenta. Dopiero na skutek negocjacji międzynarodowych pod egidą Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (ECCAS) zawarte zostało zawieszenie broni, a 11 stycznia 2013 porozumienie polityczne w Libreville kończące konflikt.