22 kwietnia 1994 roku doszło do jednej z dwóch jego potyczek z Evanderem Holyfieldem. Stawką pojedynku były pasy WBA i IBF, czyli miano niekwestionowanego króla wagi ciężkiej. Po 12 rundach Moorer, pomimo nokdaunu w 2 rundzie, zwyciężył na punkty decyzją większości. Doszło do kontrowersji, gdy jeden z sędziów zamiast zapisać 2 rundę, w której Moorer był na deskach dał ją remisową, bo gdyby zapisał ją na konto Holyfielda zostałby ogłoszony remis.
5 listopada 1994 roku doszło do jego pojedynku z jednym z najlepszych w historii wagi ciężkiej George'em Foremanem. Moorer, pomimo iż kontrolował cały pojedynek, w 10 rundzie znalazł się na deskach po potężnym prawym prostym Foremana i został wyliczony. Foreman został najstarszym mistrzem świata wagi ciężkiej w historii boksu, mając 45 lat, ponadto nokaut został okrzyknięty przez Magazyn The Ring nokautem roku.
Po pokonaniu mniej znanego Melvina Fostera Moorer zmierzył się o zwakowany przez Foremana pas IBF. Jego przeciwnikiem był Niemiec Axel Schulz i walka tam też się odbyła.