w 1956 po raz pierwszy odwiedził Akrę - stolicę Ghany).

W roku 1958, kiedy Gwinea jako pierwszy kraj francuskokolonialny zyskała niepodległość, a jej pierwszym prezydentem został Ahmed Sekou Toure, Diallo Telli wstąpił do służby państwowej nowego państwa i otrzymał funkcję pierwszego w jego historii ambasadoraJózef i Krystyna Chałasińścy, Bliżej Afryki, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1965, s. 488. Od 1958 był ambasadorem Gwinei w Organizacji Narodów Zjednoczonych i osobistym przedstawicielem Sekou Toure. Miał za zadanie utrzymywać łączność z krajami zarówno Afryki, jak i innych kontynentów w okresie izolacji Gwinei od kontaktów międzynarodowych ze względu na wycofanie przez Francję ogółu zawodowego personelu francuskiego (było to skutkiem referendum z 1958, w którym odrzucone zostały związki z Francją na rzecz uzyskania niepodległości). W grudniu 1958 Diallo Telli był reprezentantem Gwinei na XIII sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, na którym Gwinea została członkiem ONZ. Od 1959 do 1961 ambasador Gwinei w Stanach Zjednoczonych, w 1962 wybrano go na jednego z wiceprzewodniczących Zgromadzenia Ogólnego ONZ.