Wiesław Juszczak (ur. 26 czerwca 1932 w Warszawie, zm. 18 lutego 2021 tamże) – polski historyk, teoretyk i filozof sztuki, eseista. Specjalizował się w europejskiej sztuce i teorii sztuki XVIII i XIX w., malarstwie polskiego modernizmu, archaicznej greckiej filozofii sztuki, dziejach i teorii ornamentu oraz historii filmu.
Życiorys thumb|240px|Grób Wiesława Juszczaka w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Urodził się w Warszawie jako syn księgowego Romana i guwernantki w Guzowie Anny z Pokrzywnickich, która po repatriacji z Kijowa w wyniku wojny polsko-bolszewickiej w 1921 dorastała w domu wuja Zygmunta Skrzyńskiego, starosty Puław i jego żony, córki białogwardyjskiego generała rosyjskiego i teozofki. Był wnukiem filologa klasycznego Włodzimierza Pokrzywnickiego (zm. 1917). Od 1934/1935 mieszkał w Chrzanowie, wcielonym do III Rzeszy podczas okupacji niemieckiej (1939–1945). W 1943 podczas powstania w getcie warszawskim odwiedził dziadka ojczystego w Warszawie. Po małej maturze powrócił z rodzicami w 1948 do Warszawy, gdzie złożył egzamin dojrzałości w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie w 1950.