thumb|240px|Grób Ryszarda Szymanika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ryszard Szymanik (ur. 3 kwietnia 1922 w Warszawie, zm. 7 marca 1970 tamże) – generał brygady LWP.
Życiorys W 1939 skończył gimnazjum w Bąkowicach (Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Bąkowicach pod Chyrowem), a w 1941 zdał maturę na tajnych kompletach w Warszawie. Pracował w Zarządzie Miejskim w Warszawie, a 1942-1944 studiował konspiracyjnie na wydziale kolejowym szkoły mechaniczno-technicznej. Po powstaniu warszawskim osadzony w obozie w Stutthofie, potem w Fedau, skąd w styczniu 1945 zbiegł. W 1946 ukończył studia na Politechnice Łódzkiej i został inżynierem-mechanikiem, a w styczniu 1947 starszym asystentem w katedrze techniki cieplnej na tej politechnice. Pracował również w spółdzielni spożywców w Łodzi jako doradca techniczny, był ponadto głównym projektantem w biurze projektów zakładu przemysłu metalowego i elektrycznego w Łodzi. Od maja 1951 starszy wykładowca w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie (fakultet wojsk lotniczych). Od 1952 doktor, a od 1954 docent nauk technicznych. Od sierpnia 1953 służył w WP w stopniu majora, nadal wykładając w WAT, od 1961 jako szef katedry. Od jesieni 1957 podpułkownik, a od jesieni 1962 pułkownik. 1959-1960 wykładał teorię turbin gazowych w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni.