Biomyxa vagans.

Dodatkowo wiele gatunków ameb wytwarza subpseudopodia będące małymi hialinowymi wypustkami, które nie biorą udziału w ruchu ameby.

Ze względu na stan w jakim się znajduje komórka wyróżnia się następujące formy:

spoczynkowa – ameba nie porusza się nieukierunkowanego ruchu (ang. non directed movement) ukierunkowanego ruchu (ang. locomotive form) pływającą (ang. floating form)

Tylny koniec ciała formy ukierunkowanego ruchu nazywa się uroidem, kształt zaś uroidu jest cechą dzięki której możemy różnicować gatunki ameb. Uroid wraz z tylną częścią komórki nazywany jest strukturą uroidalną. Struktura uroidalna jest sklasyfikowana w kilka typów i stanowi wraz z uroidem ważną cechę systematyczną.

Niektóre gatunki ameb na grzbietowej powierzchni ciała formy ukierunkowanego ruchu mają fałdy lub zmarszczki. Zmarszczki mogą również wystąpić na bocznej powierzchni ciała tych ameb. Niektóre gatunki należące do rzędu Himatismenida wytwarzają specjalną strukturę nazywaną tectum, będącą dodatkową warstwą okrywającą amebę od strony grzbietowej.