HMS E14 – brytyjski okręt podwodny typu E zbudowany w latach 1912–1914 w stoczni Vickers w Barrow-in-Furness, gdzie został wodowany 7 lipca 1914 roku. Służbę w Royal Navy rozpoczął 1 grudnia 1914 roku. Pierwszym dowódcą był Lt. Edward Courtney Boyle, drugim – Geoffrey Saxton White; obydwaj dowódcy E14 zostali odznaczeni Krzyżem Wiktorii.

Historia W 1915 został skierowany do działań wojennych na Morzu Marmara, aby uczestniczyć w operacjach w Cieśninie Dardanelskiej. Był drugim, po HMAS AE2, brytyjskim okrętem podwodnym, któremu udało się przedostać przez zapory z pól minowych i dostać na Morze Marmara. Jego misja trwała od 27 kwietnia do 18 maja 1915 roku. W czasie misji E14 zatopił turecką kanonierkę „Nurel Bahr”, uszkodził stawiacz min „Perik I Shevket”, ostatnią torpedą zatopił turecki statek transportowy z 6000 żołnierzami oraz bateriami artylerii. Za osiągnięcia w tym rejsie Edward Boyle otrzymał Krzyż Wiktorii; następnie jeszcze dwukrotnie przedzierał się na Morze Marmara na pokładzie E14.

W 1916 roku okręt należał do Flotylli Śródziemnomorskich Okrętów Podwodnych (Med Submarine Flotilla) stacjonujących na Malcie.