Artysta nie zawsze był tak rygorystyczny wobec siebie, jak na tym obrazie. Jego wyciszona, prawie kojąca sztuka nigdy nie istniała bez swego bardziej zjadliwego odpowiednika – sztuki demonstracyjnej, zależnej od ruchu i zniekształcenia. W Auvers van Goghowi zasadniczo udało się połączyć dwa pozornie nieprzystawalne założenia: szaleństwo i równowagę, gwałtowność i kontrolę, chaos i uporządkowanie. Ogólnie rzecz biorąc jego obrazy z tego okresu nabrały bardziej dekoracyjnego charakteru, zbliżając się do ideału, z którym artysta flirtował już w Arles. Van Gogh dążył do sztuki bardziej giętkiej i elastycznej, której podstawą było czyste piękno współzależnych form, a w tym względzie jego wysiłki nie były zbyt odległe od założeń secesji. O ile w Saint-Rémy artysta, skrępowany ograniczeniami spowodowanymi swą trudną sytuacją, starał się przetwarzać malowane motywy w duchu abstrakcji, aż stawały się metaforami jego własnego stanu psychicznego, to w Auvers jego upodobanie do chaosu zostało zrównoważone przez głęboko zakorzeniony perfekcjonizm.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Obraz na stronie Phillips Collection
Kategoria:Malarstwo pejzażowe Vincenta van Gogha Kategoria:Obrazy w Phillips Collection w Waszyngtonie