Elisabeth Boehm Ronget (ur. 1886 w Chojnicach, niem.: Konitz; zm. 1962 w Paryżu) – francuska malarka i litograf o pochodzeniu niemieckim. Urodziła się w rodzinie żydowskiej - jej ojcem był Salomon Bohm, pochodzący z Grudziądza sędzia w pruskich wówczas Chojnicach (wywieziony do getta Theresienstadt, zm. 28.09.1942), a matką, Margarete Mathilde Spanier, wywodząca się z Bernburga w Saksonii Anhalt (zm. w getcie Theresienstadt 11.01.1943).
Elisabeth czy też Liesbeth, jak ją nazywano w domu, dorastała i uczęszczała do szkoły głównie w Hanowerze. Od dzieciństwa wykazywała talent plastyczny, studia malarskie rozpoczęła w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Była to uczelnia nauczająca według klasycznych zasad, Elisabeth Boehm chciała poznawać nowe awangardowe nurty sztuki i zdecydowała przenieść się do Paryża, gdzie kontynuowała naukę. Na jej twórczość wywarł wpływ kubizm, inspirowała ją także początkowo kolorystyka fowistów. Następnie przebywała w Londynie, aby w 1926 zamieszkać w Berlinie. Należała do awangardowych grup artystycznych Der Blaue Reiter i Novembergruppe, bywała także w szkole Bauhaus w Dessau i podobnie jak związani z nią artyści była rzeczniczką sztuk stosowanych - projektowała reklamy dla domów handlowych, modę i kostiumy teatralne.