thumb|240px|Manila typu okpoho używana przez Igbów z południowo-zachodniej Nigerii thumb|240px|Relief z wyobrażeniem zbrojnego Portugalczyka symbolicznie otoczonego manilami (Benin, XVI-XVII wiek) Manila (port. manilha, hiszp. manilla) – przedmiot w postaci bransolety, służący jako środek płatniczy, wykonany z miedzi lub z mosiądzu (także z brązu lub żelaza.), stosowany w południowej Nigerii jako jedna z form płacidła.
Różne wyroby metalowe, jak naszyjniki czy bransolety na ręce lub nogi, stanowiły w Afryce Zachodniej powszechny środek płatniczy jeszcze przed pojawieniem się handlarzy europejskich. Po stwierdzeniu tego faktu zapoczątkowano masową produkcję metalowych bransolet dla potrzeb handlu z ludnością Afryki Zachodniej: najpierw w Portugalii (od II poł. XV w.), następnie w Holandii, Francji, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii (od początku XVIII w., początkowo w Bristolu., potem głównie w Birmingham). Przeznaczone na rynek afrykański wyroby zyskały nazwę wywodzącą się z hiszpańskiego określenia bransolety albo portugalskiego określenia pierścionka. Zazwyczaj miały kształt podkowy o pogrubionych i rozszerzonych zakończeniach i okrągłym przekroju niezdobionej obręczy, na ogół o średnicy 6–9 mm (grubsze były jedynie największe, o wadze powyżej 0,25 kg). Wymieniano je m.in. na pieprz gwinejski i kość słoniową.