Wiele podróżował po krajach niemieckich i ówczesnej Austrii, co miało związek z prowadzonymi przez niego pracami. 1 stycznia 1868 ożenił się z Marią z domu Wessely. Miał z nią ośmioro dzieci, z których jeden z synów, Heinrich Hauberrisser (1872-1945), był również architektem.
Za swe zasługi w 1871 otrzymał złoty medal w Monachium. W 1873 r. zdobył medal honorowy w dziedzinie architektury na Wystawie Światowej w Wiedniu. Od 1874 był członkiem honorowym Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, a od 1876 jej profesorem. Posiadał również tytuł doktora honoris causa ówczesnej Wyższej Szkoły Technicznej w Grazu.
Był odznaczony austriackim Orderem Korony Żelaznej, pruskim Orderem Korony i bawarskim Orderem Maksymiliana za Naukę i Sztukę.
Posiadał honorowe obywatelstwo miast Monachium i Kaufbeuren.
Został pochowany na Starym Cmentarzu Południowym w Monachium.
Główne dzieła Nowy Ratusz w Monachium (1867-1909); Nowy Ratusz w Kaufbeuren (1879-1881); Kościół Serca Jezusowego w Grazu (1881-1891) Nowy Ratusz w Wiesbaden (1883-1887); Neorenesansowy pałacyk Holdereggen w Lindau nad Jeziorem Bodeńskim (1887-1890); Ratusz św. Jana w Saarbrücken (1897-1900); kościół św.