Uczył się w gimnazjum w Krakowie, gdzie 14 października 1853 zdał egzamin dojrzałości. Od 1853 do 1857 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 16 lipca 1859 uzyskał stopień doktora praw. 30 października 1861 został mianowany adwokatem w Złoczowie. Następnie przybył do Sanoka i od około 1865 był tam adwokatem. W 1867 został radnym w Sanoku, 14 marca 1867 został wybrany zwierzchnikiem gminy miejskiej tj. przewodniczącym Rady Miasta (burmistrzem Sanoka)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, s. 373, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995.. W okresie pełnienia urzędu, Rada Miasta uchwaliła, że „językiem urzędowym Zwierzchności Miasta Sanoka i Rady Miejskiej jest język polski”. Burmistrz Łobaczewski wprowadził regulamin policyjny porządku i czystości w mieście ustanawiając policję miejską. Pod jego kierownictwem wytyczono i nazwano 24 ulice i 5 placów miejskich. Z jego inicjatywy powstały również: Czytelnia Miejska, w 1867 Fundusz Pożyczek dla Rzemieślników (został jego prezesem) oraz Towarzystwo Oszczędności. Łobaczewski był również prezesem zarządu oddziału (filii) sanockiego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego w Sanoku do 1868.