Od 1952 skupił się na współpracy z Teatrem Kukiełkowym, który rozpoczynał swoją działalność w Szkodrze. Do zespołu Teatru Migjeni powrócił w 1961. W 1972, po premierze dramatu historycznego Nora, heroina e bjeshkve (Nora, bohaterka górskich pastwisk) Skanjeti był represjonowany przez władze partyjne. Usunięty z teatru, pracował jako robotnik w zakładach tytoniowych.
Pozostawił po sobie 22 dramaty (pierwszy dramat “Kusarët” napisał w wieku 12 lat), a także 8 sztuk przeznaczonych dla teatrów kukiełkowych. Pisał wspomnienia i zbierał anegdoty teatralne, należał do grona organizatorów archiwum teatru w Szkodrze. Na podstawie zachowanych rękopisów w 2002 wydano wspomnienia Skanjetiego, poświęcone dziejom teatrów w Szkodrze. W rękopisie pozostawił słownik włosko-albański. W listopadzie 1992, tuż przed śmiercią został wyróżniony przez władze Albanii tytułem Artysty Ludu (Artist i Popullit).
Imię Skanjetiego noszą ulice w Tiranie (dzielnica Lapraka) i w Szkodrze.
Publikacje 1979: Nora : dramë me tri akte 2002: 100 vjet teatër në Shkodër : 1879-1979 : kujtime (100 lat teatru w Szkodrze: 1879-1979: wspomnienia)