Była to aluzja do eksperymentów Franklina z piorunochronem i sporu toczonego z malarzem o wyższości wynalazku przyszłego prezydenta nad piorunochronem Wilsona. Obraz został ukończony w 1759 roku i wysłany Franklinowi do Filadelfii.
Historia obrazu W 1759 roku Wilson sporządził portret żony Franklina, o takich samych wymiarach. Stworzył go na podstawie innego portretu Deborah. Zawisł on obok portretu Franklina; oba uzupełniają się nawzajem.W 1776 roku Franklin wyjechał do Francji, aby zabiegać o jej poparcie w walkach o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Rok później wojska angielskie zajęły Filadelfię, a wraz z nią i dom rodzinny Franklina. W jego murach urządzono kwaterę sztabu oficerskiego. Zamieszkał w niej m.in. major John Andre, adiutant zastępcy dowódcy wojsk brytyjskich w Ameryce, sir Henry’ego Clintona. Po zakończeniu okupacji miasta w 1778 roku zabrał on portret Franklina i podarował go swojemu byłemu dowódcy, generałowi Charlesowi Greyowi. W ten sposób, zanim podpisano traktat paryski w 1783 roku, portret znalazł się w Anglii, w rodzinnej posiadłości Greyów w Howick House w hrabstwie Northumberland. Obraz wisiał tam do 1906 roku. W 1779 roku Franklin został ambasadorem USA we Francji. Postanowił zamówić kopię skradzionego portretu.