Seine Antrittsvorlesung hielt er zum Thema: »Über den Staat und seine volkswirtschaftlichen Aufgaben” zdobył stopień doktora habilitowanego.

W 1879 roku, przez jeden semestr, zajmował stanowisko profesora na uczelni RWTH Aachen w Akwizgranie, po czym pracował na uniwersytecie Rostocku, od 1884 roku na uniwersytecie w Marburgu a 1897 roku na Uniwersytecie Technicznym Berlinie.

Paasche angażował się w działalność polityczną – w latach 1881–1884 był posłem do Reichstagu, gdzie reprezentował Rostock z ramienia liberalnej partii Liberale Vereinigung. W latach 1893–1918 zasiadał po raz drugi w Reichstagu, z ramienia Narodowej Partii Liberalnej (niem. Nationalliberale Partei, NLP). W latach 1903–1909 oraz 1912–1918 był wiceprzewodniczącym Reichstagu. Jednocześnie w latach 1894–1908 zasiadał w pruskim Landtagu. W 1906 roku złożył profesurę, by poświęcić się wyłącznie działalności politycznej.

Odegrał ważną rolę w przezwyciężeniu kryzysu niemieckiej gospodarki cukrowej poprzez odejście od protekcjonizmu w kierunku polityki wolonorynkowej. Miał duży wpływ na kształtowanie programu polityki gospodarczej Narodowej Partii Liberalnej, której prezydium był członkiem od 1898 roku.