Po przeprowadzce do Gads Hill Place Dickens nabył dwa duże psy, których potrzebował jako psów stróżujących. W Gads Hill Place mieszkał także trzeci z kruków Dickensa (który nie miał specjalnych uzdolnień). Psy te były to bernardyn Linda i bloodhound Turk. Turk zdechł przejechany przez pociąg – Dickens nabył wtedy dwa nowofunlandy, o imionach Don i Bumble. Następnie otrzymał w prezencie bloodhounda o imieniu Sultan, który jednak okazał się agresywny i trudny w wychowaniu, musiał więc zostać zastrzelony. W książce córki Dickensa Mary (Mamie) My Father as I Recall Him Percy Hetherington Fitzgerald zamieścił utwór poetycki wymieniający psy Dickensa (szpic należał do samej Mary)Andrew C. Rouse, Dickens and the Turk, w: Gabriella Hartvig, Andrew C. Rouse (red.), Charles Dickens 200. Text and Beyond. A Commemorative Volume, t. 2, Spechel 2014, s. 69.:
Dickens posiadał także kanarka, którego nazywał „Dick, the best of birds” („Dick, najlepszy z ptaków”). Kanarek ten zdechł w 1866, żył zaś piętnaście lat. Wiadomo także o istnieniu głuchego kota należącego do Dickensa, określanego po prostu „‘The Master’s Cat” („Kot pana domu”). Kot ten potrafił robić sztuczkę polegającą na ugaszeniu świecy zręcznym machnięciem łapą.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Charles Dickens Kategoria:Literatura angielska Kategoria:Zwierzęta w kulturze