Mieczysław Omulecki (ur. 7 września 1921 w Mataszówce, powiat Łuck, zm. 18 września 1965) – polski lekarz, otolaryngolog, autor publikacji naukowych.

Pochodził z rodziny rolniczej, był synem Władysława i Marii z Bielskich. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Rożyszczycach, dokąd przeniósł się z rodzicami w 1928. Od 1935 uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łucku, składając w czerwcu 1939 małą maturę. Pod okupacją radziecką kontynuował naukę w szkole średniej nr 4 w Łucku (matura w czerwcu 1941), a po wejściu wojsk niemieckich pracował jako księgowy w prywatnym przedsiębiorstwie handlowym. Od marca 1944 służył w Wojsku Polskim. We wrześniu 1946 zdemobilizowany jako porucznik, podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego, które od drugiego roku łączył z asystenturą w Zakładzie Anatomii Prawidłowej, a od 1950 – po uzyskaniu absolutorium – z pracą w charakterze lekarza przemysłowego w zakładach odzieżowych w Zgierzu. 11 grudnia 1951 uzyskał dyplom lekarza.