Następnym właścicielem został zięć Minutoliego, hrabia Joachim von Pfeil und Klein Ellguth. Pałac pozostawał w rękach rodziny von Pfeil do 1945. Po zakończeniu II wojny światowej w pałacu miał swoją siedzibę PGR, a od 1960 znajduje się tutaj Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych o profilu ogólnym. W 1966 dokonano adaptacji obiektu, a w latach 1974–1978 przeprowadzono remont i konserwację.
Architektura Pałac został zbudowany na rzucie prostokąta, jest to budowla dwupiętrowa nakryta mansardowym dachem z dwoma rzędami lukarn. Fasady są jedenastoosiowe z jońskimi pilastrami w wielkim porządku, zdwojonymi na narożach budynku. Najciekawsza jest elewacja południowo-zachodnia, położona od strony ogrodu. Znajduje się na niej imitacja dekoracyjnego balkonu z kamienną, ażurową balustradą, powyżej, pod gzymsem, widnieje herb przedstawiającym lwa Aleksandra von Minutoli. Do głównego wejścia prowadzą pięciobiegowe schody z trójpoziomowymi tarasami i balustradami zdobionymi wazonami. Elewacja północno-wschodnia ma trzy kondygnacje i są na niej pilastry zdobione kampanulami. Nad głównym wejściem, ujętym w pilastrowy portal z płytkim balkonem widnieje fronton zawierający kartusz z dwoma herbami Mortiza Christiana von Schweinitz i jego żony Evy Anny von Schweinitz, wieńczący trzy środkowe osie.