Na głowie ma nałożoną złotą koronę, (zaznaczoną tu czarnym konturem) której złoty kolor wpisuje się w krąg złocistego nimbu krzyżowego. Odziany jest w długą ciemnoniebieską suknię, na którą ma narzucony masywny biały płaszcz z czerwonym podbiciem. Zarówno suknię i płaszcz zdobią złociste obszycia z dekoracją ornamentalną. Bose stopy wspiera na poduszce o czerwono-ugrowych tonacjach z białymi konturami ozdobnego ornamentu. Bóg ma szeroko rozpostarte ręce w których trzyma poziome belki krzyża, na którym wisi martwy Chrystus-Syn Boży. Jego twarz charakteryzuje się miękkim modelunkiem oraz silnym kontrastem światłocieniowym pomiędzy niskim czołem, głębokimi oczodołami i mocno podkreślonymi powiekami oraz między policzkami a brodą, ponadto silnie uwydatniono łuki brwiowe i kość nosową. Ciemnobrązowe, długie, falujące włosy charakteryzują się podobnie jak u Boga Ojca linearnie zaznaczonymi kosmykami. Głowę otacza złoty nimb krzyżowy. Mimo uwzględnionych symptomów męczeńskiej śmierci krzyżowej (zamknięte oczy, mocno pochylona na prawo głowa, krew wypływająca z przebitego boku, ale brak korony cierniowej) ciało Chrystusa zostało ukazane w sposób bardzo subtelny i miękki. W sposób delikatny malarz uwzględnił cechy anatomiczne (m.in. lekko prześwitujące żebra i mostek, mięśnie podudzia).