Jesienią 1939 został rezydentem NKWD w Helsinkach. Jego przykryciem było stanowisko pełnomocnika do spraw ZSRR w Finlandii. Udało mu się uzyskać wiele cennych informacji wywiadowczych (m.in. dotyczących chęci władz fińskich rozpoczęcia negocjacji z ZSRR, ukrytej mobilizacji wojsk fińskich i dyslokacji ich nad granicę z ZSRR, czy ewakuacji ludności cywilnej z Przesmyku Karelskiego w głąb Finlandii). Po rozpoczęciu wojny zimowej 30 listopada 1939, został ewakuowany do Związku Sowieckiego. Kiedy zakończyły się działania wojenne w marcu 1940, ponownie przybył do Helsinek jako pełnomocnik do spraw ZSRR. Krótko potem objął funkcję radcy przedstawicielstwa dyplomatycznego ZSRR. W grudniu 1940 powrócił na dawne stanowisko. Kontynuował działalność wywiadowczą. Zdobył informacje o nawiązaniu kontaktów fińsko-niemieckich i przerzucaniu wojsk niemieckich na północ Finlandii. Krótko przed atakiem Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 uzyskał informację o przyłączeniu się do niego Finlandii.