Równina przybrzeżna Izraela (hebr. מישור החוף, Miszor HaChof) – kraina geograficzna będąca wąską równiną ciągnącą się wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego w Izraelu. Rozciąga się ona na długości 187 km i dzieli się na kilka regionów, od północnych skał przez piaszczyste plaże po żyzne tereny uprawne. Równina jest miejscem zamieszkania 70% populacji Izraela. Znajdują się na niej główne skupiska zamieszkania ludności Izraela: przemysłowe miasto portowe Hajfa oraz obszar metropolitalny Gusz Dan z miastem Tel Awiw-Jafa.
Geografia Równina przybrzeżna Izraela rozciąga się na długości 187 km wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego. W najszerszym miejscu niedaleko Strefy Gazy równina ma 48 km szerokości. W najwęższym miejscu w rejonie góry Karmel ma około 100 metrów szerokości.
Równina już w czasach biblijnych była historycznie płodną krainą. Niektóre z jej części były nieustannie uprawiane rolniczo do czasów współczesnych, inne natomiast zostały mocno zaniedbane. Tereny bagienne i pustynne musiały być poddane intensywnej rekultywacji przez syjonistycznych pionierów, dzięki czemu przywrócono ich żyzność. Obecnie teren równiny stanowi najżyźniejszy obszar rolniczy kraju.