Większość tutejszych źródeł i strumieni jest obecnie wykorzystywana do nawadniania pól. Plaże równiny Szaron stanowią wąski pas piaszczystych wydm położonych w zachodniej części równiny. Z powodu niedostatku źródeł wody większość tego obszaru nie nadaje się do tradycyjnych upraw rolniczych. Jednakże najnowsze technologie otworzyły nowe możliwości rozwoju rolnictwa na terenach pustynnych. Część tego obszaru została przekształcona w tereny mocno zurbanizowane. Południowa równina przybrzeżna rozciąga się od rzeki Jarkon w mieście Tel Awiw do Strefy Gazy i obszaru miasta Rafah na południu. Wschodnią granicę wyznaczają wzgórza Szefeli. Ta część równiny przybrzeżnej jest najszersza i osiąga szerokość do 40 km. W sposób naturalny dzieli się na dwie części: Równina przybrzeżna Judei rozciąga się od rzeki Jarkon w mieście Tel Awiw do rzeki Szikma na północnym skraju Strefy Gazy. Obszar ten jest wyraźnie podzielony na trzy pasy gruntów: ruchome wydmy na zachodzie, czerwone piaski w centrum i żyzne grunty na północnym wschodzie. W przeszłości obszar pustynny był znacznie mniejszy. Obecnie prowadzone prace rekultywacyjne mają na celu powstrzymanie migracji wydm. W tym celu sadzone są liczne drzewa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Równina przybrzeżna Izraela · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.