Zadanie armii: obrona pasa 260 km przed natarciem 10 i 14 armii niemieckiej, z obroną Częstochowy na prawym skrzydle, Baraniej Góry i 100 km odcinka południowej granicy.
Niemiecki plan najazdu na Polskę Fall Weiss przewidywał koncentryczne uderzenia na Warszawę z Pomorza Zachodniego, ze Śląska i z Prus Wschodnich. Uderzenie ze Śląska miało w połączeniu z uderzeniem z Prus dokonać okrążenia polskich pozycji obronnych i zniszczenia ich na zachód od Wisły. Na Polskę nacierały 2 Grupa Armii „Północ” (3 i 4 armia) i grupa Armii „Południe” (8, 10 i 14 armia). GA „Południe” wspierała 4 Flota Powietrzna. Zasadnicze uderzenie na Śląsk wykonywała 14 Armia.
1 września 1 września 1939 do natarcia na Śląsk Górny i Cieszyński oraz na zachodnie Podkarpacie ruszyły od północy współdziałające z 14 Armią 15 i 4 Korpusy z 10 Armii i siły główne 14 Armii z Górnego Śląska i zachodniej Słowacji na Kraków, aby przeszkodzić koncentracji sił polskich i nie dopuścić do przeciwdziałania sił Wojska Polskiego na skrzydle GA „Południe”. Nawała niemiecka ruszyła w pasie obrony Armii „Kraków” od Krzepic do Tatr. Grupy szybkie 14 Armii miały stworzyć podstawy natarcia w głąb południowo-wschodniej Polski przez szybkie opanowanie przepraw na Dunajcu.