Architektura Kościół jest kamienno-ceglaną gotycką, orientowaną, trójnawową i trójprzęsłową halą z dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Oś prezbiterium jest nieco odchylona od wzdłużnej osi korpusu nawowego. Nawa główna przykryta jest sklepieniami gwiaździstymi, a nawy boczne - sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Od zachodu do korpusu nawowego przylega, węższa od niego, wieża, a od północy zakrystia.
Wyposażenie W kościele zachowało się cenne neogotyckie wyposażenie pochodzące głównie z lat sześćdziesiątych XIX w.: ołtarz główny, ambona, prospekt organowy, stalle, ławy, drewniane przeszklone wiatrołapy.
Na szczególną uwagę zasługują:
ołtarz główny z 1868 r. umożliwiający zamienną ekspozycję dwóch obrazów: neogotyckiego - przedstawiającego Zmartwychwstałego Chrystusa oraz współczesnej kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Obraz neogotycki został namalowany w 1861 przez G.F. Bolta na podstawie szkiców wykonanych przez berlińskiego malarza Karla Wilhelma Wacha. Obraz był zamontowany w ołtarzu do II wojny światowej. Po 1945 r., na życzenie miejscowych wiernych w ołtarzu umieszczono wizerunek MB Częstochowskiej oraz skonstruowano mechanizm umożliwiający podnoszenie i opuszczanie obrazu neogotyckiego. krucyfiks z rzeźbą Chrystusa z początku XVI w., wykonany najprawdopodobniej w Lubece.