Odnosząc się do kompozycji „Voices” przyznał: „Napisałem ją miesiąc po lub zaraz po zakończeniu trasy promującej Black Gives Way to Blue”. Do nagrania charakterystycznego intro rozpoczynającego i outro kończącego utwór, Cantrell użył 6-strunowej gitary Gibson EDS-1275. Komentując warstwę brzmieniową „Lab Monkey” wyznał: „Pamiętam ten riff, pochodził z jednej z prób w Monmouth w New Jersey. Zapamiętałem to miasto, ponieważ jego nazwa była cholernie dziwna. Linia basowa to swego rodzaju klimat Geezera Butlera – pojedyncza linia basowa z nieco zniekształconym wzmacniaczem. Jest to również jedyny utwór na płycie, w którym do solówki wykorzystałem talk box”. Zdaniem muzyka „Low Ceiling” jest w dużej mierze inspirowany rockiem klasycznym. DuVall przyznał, że słychać w nim echa takich wykonawców jak Crosby, Stills and Nash i Elton John. „Breath on a Window” Cantrell przyrównał do brzmienia Black Sabbath i Lynyrd Skynyrd: „Posiada on ten charakterystyczny środkowy podział, który jest rozpoznawalny dla Sabbath i Skynyrd”. DuVall opisując „Phantom Limb” przyznał: „Do nagrania solówki użyłem jednego z moich modeli Gibson Les Paul z wykorzystaniem wzmacniacza Friedman”. Podstawowy riff w „Hung on a Hook” Cantrell opracował podczas europejskiej części trasy.