Kościół był narażony na szkody górnicze od około połowy lat 70. XX wieku. Wielokrotnie przeprowadzano w tym czasie różne zabiegi wzmacniające i zabezpieczające obiekt. W latach 2000–2012 w budynku zaszły deformacje murów, sklepień, posadzek, rozległe spękania, uszkodzenia więźby dachowej, jak również doszło do przechylenia całej bryły kościoła. Przyczyną zamknięcia kościoła były znaczne uszkodzenia ceramicznych sklepień krzyżowo-żebrowych. Wychylenie obiektu w kierunku południowym wyniosło 18,7 mm/m, a w zachodnim 3,6 mm/m, co narzuciło konieczność rektyfikacji. W 2015 w ścianach fundamentowych (2,5 metra niżej niż posadzka) wbudowano odpowiednie siłowniki, rozerwano ściany fundamentowe i doprowadzono do pionowego położenia części obiektu, która znalazła się nad płaszczyzną rozerwania. Projekt techniczny zadania opracował dr inż. Krzysztof Gromysz, dr inż. Zbigniew Pająk oraz dr inż. Mirosław Wieczorek. W 2015 prace te zostały przerwane z przyczyn formalnych.
Architektura i wyposażenie Kościół reprezentuje styl neogotycki. Orientowany, murowany z cegły, wybudowany na planie prostokąta z wieżą w północno - zachodnim narożniku. Wnętrze jest dwunawowe, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie.