W 1945 stworzyła sławną choreografię do spektaklu w reż. Leona Schillera Krakowiacy i Górale wystawionego w Teatrze Wojska Polskiego. W latach 1945–1948 była baletmistrzynią Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. W 1947 założyła ZTL „Harnam”, w którym była dyrektorem artystycznym i pierwszym choreografem przez kolejne 30 lat. Na zaproszenie Tadeusza Sygietyńskiego została pierwszym choreografem „Mazowsza”. Współpracowała też m.in. z RZA WP, „Starówką” oraz Teatrem TV. Kształciła również instruktorów amatorów na kursach SPARA w ośrodku w Skolimowie.

W 1978 odeszła z „Harnama” na emeryturę. W 1986 obchodziła jubileusz 65-lecia pracy artystycznej. Przekazała wspomnienia, dokumentację i pamiątki swojej działalności, jakie zdołała przechować, wychowankowi Włodzimierzowi Tomaszewskiemu, który na tej podstawie przygotował pierwsze szerokie opracowanie biograficzne Hryniewieckiej.

Zmarła 19 czerwca 1988 w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 121-3-8).