W lutym/marcu 1918 głównodowodzący wojskami bolszewickimi marionetkowej Odeskiej Republiki Radzieckiej, aż do jej likwidacji w wyniku traktatu brzeskiego i okupacji Ukrainy przez wojska niemieckie i austro-węgierskie.
13 czerwca 1918 mianowany na dowódcą Armii Czerwonej, utworzonego wówczas przeciw wojskom Korpusu Czechosłowackiego. W nocy 9/10 lipca 1918 w Symbirsku, po otrzymaniu wiadomości o powstaniu lewicowych eserowców w Moskwie stanął na czele zbuntowanych przeciwko władzy bolszewików oddziałów w oparciu o radę symbirską, której przeważali lewicowi eserowcy. Opowiedział się za połączeniem z wojskami Korpusu Czechosłowackiego i wspólną walką z bolszewikami. Zginął w wymianie strzałów podczas próby aresztowania przez bolszewików w budynku rady.
Galeria
Bibliografia Муравйов Михайло Артемович w: Енциклопедія історії України. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2010, Wyd. «Наукова думка», t. 7. s. 130. Муравьёв Михаил Артемьевич
Kategoria:Rosyjscy rewolucjoniści Kategoria:Eserowcy Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Członkowie Czerwonej Gwardii (Rosja) Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1918