Motyw ten charakteryzujący się konającą na łożu Marią w otoczeniu apostołów oraz Chrystusa trzymającego małą postać Matki Bożej - Jej duszy, w dojrzałym i późnym średniowieczu wielokrotnie występował w sztuce łacińskiej Europy. Wśród przykładów zalicza się m.in. tympanon portalu południowego ramienia transeptu katedry w Strasburgu, na jedną z kwater Maesty pędzla Duccia di Buoninsegni, dolna strefa środkowej części Poliptyku Grudziądzkiego czy kwatera ołtarza z Wurzach pędzla Hansa Multschera.
Od strony stylistycznej Zaśnięcie Marii z Košátek charakteryzuje się syntezą kształtującego się w Czechach malarstwa gotyckiego oraz silnym wpływem malarstwa północnej Italii, głównie mistrzów działających w Sienie i Asyżu. Italianizmy pojawiały się wielokrotnie w sztuce dworskiej cesarza Karola IV Luksemburskiego, która oddziaływała także na północ od Pragi, m.in. na kształtujące się wówczas malarstwo na Śląsku. Część badaczy przypisuje lub wiąże z autorem Zaśnięcia Marii z Košátek znaleziony w kościele w dolnośląskiej Świerzawie i prezentowany obecnie we wrocławskim Muzeum Narodowym obraz (prawdopodobnie część dyptyku) przedstawiający Trójcę Świętą w typie Tronu Łaski.
Zobacz też Trójca Święta ze Świerzawy Święta Anna Samotrzeć (obraz ze Strzegomia) Madonna Kłodzka