Ważnym etapem działalności muzycznej Larssona było kierowanie państwowymi szwedzkimi orkiestrami amatorskimi, dla których napisał 12 atrakcyjnych concertinów op. 45. Prace te, będące kompozycjami na instrumenty solowe i orkiestrę smyczkową zostały napisane dla wykonawców o umiarkowanych uzdolnieniach muzycznych. Pod koniec swej działalności kompozytorskiej Larsson eksperymentował z różnymi stylami, tworząc m.in. szereg wysoce indywidualnych dziel w stylu serializmu.
Dzieła (wybór) Twórczość Larssona obejmuje wszystkie ważniejsze gatunki muzyczne, tak instrumentalne (symfonia, koncert), jak i wokalne (opera, kantata, pieśń). Pisał utwory zarówno na orkiestrę symfoniczną, jak i kameralną oraz na instrumenty solowe.
Utwory orkiestrowe Symfonie Symfonia nr 1 D-dur, op. 2 (1927–1928) Symfonisk skiss op. 5 (1930) Symfonia nr 2, op. 17 (1936–1937) Symfonia nr 3 c-moll, op. 34 (1944–1945)