Architektura W programie opieki nad zabytkami miasta Zabrze architekturę kościoła określono jako neobarokowa. Z kolei w pracy Architektura modernistyczna w Zabrzu precyzuje, iż architektom w projektowaniu kościoła przyświecała próba manifestacji polskości i odcięcia się od wzorców niemieckich, co skierowało ich ku architekturze wczesnośredniowiecznych polskich kościołów, przebudowanych w okresie baroku. W zastosowanych formach można zatem spodziewać się elementów architektury barokowej, ale również elementów romańskich, przy odrzuceniu elementów gotyckich. Łączenie stylów (eklektyzm), połączone z zanikiem roli konstrukcyjnej stosowanych rozwiązań było częstymi zjawiskami epoki architektonicznej historyzmu.
Oczywistymi nawiązaniami do baroku są np. zagięty gzyms na wieży w okolicy zegara i barokowy hełm cebulasty wyjątkowo masywnej, bardziej romańskiej niż barokowej, wieży. Również brak tynkowania elewacji kościoła bliższy jest architekturze romańskiej niż barokowej. We wnętrzu kościoła na równi z barokiem i z romanizmem powiązać można stosowane ponownie od renesansu (po zakończeniu gotyku) sklepienie kolebkowe.