Ikona ma wyraźne korzenie zachodnie. Postać Maryi ukazana w podobny sposób pojawia się w piętnastowiecznym malarstwie niemieckim, skąd przeszła do sakralnej sztuki polskiej, a następnie do sztuki prawosławnych Słowian Wschodnich. Bliska ikonie „Błogosławione Niebo” jest Wileńska Ikona Matki Bożej oraz wizerunki maryjne zawarte w dekoracjach malarskich świątyń w Jarosławiu. Wariant ikony „Błogosławione Niebo” wykonał także J. Jepaniecznikow dla senatora Mordwinowa w 1900. Wizerunek ten został przeniesiony następnie do soboru Odnowienia Świątyni Zmartwychwstania Pańskiego w Jerozolimie w Tutajewie.
Historia Według tradycji ikona powstała przed XV w. i została przewieziona do Moskwy ze Smoleńska przez Zofię, córkę wielkiego księcia litewskiego Witolda i żonę Wasyla I. Pogląd ten oparty jest na zapisie w Latopisie Troickim z 1398, informującym o przywiezieniu przez Zofię do Moskwy ikon pochodzących jeszcze z Konstantynopola. Według innego źródła ikonę przywiozła do Moskwy nie księżniczka litewska, a Zofia Paleolog. Siedemnastowieczny opis soboru św. Michała Archanioła na Kremlu informuje, iż przechowywany w świątyni obraz był kopią starszego wizerunku wykonaną na polecenie cara Fiodora I. Rozwój kultu ikony w Rosji nastąpił w XIX w.