W ośrodku tym utworzono studia magisterskie i doktoranckie dla kadry Śląskiego Okręgu Wojskowego.
W 1975 został szefem Oddziału Propagandy i Agitacji Zarządu Politycznego ŚOW, a także obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Wrocławskim i uzyskał stopień doktora nauk politycznych. Od 1977 do 1979 był sekretarzem Komitetu PZPR – zastępcą szefa Zarządu Politycznego ŚOW, a w latach 1979–1983 zastępcą szefa Zarządu Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego WP.
Od listopada 1983 do stycznia 1989 szef Zarządu Politycznego – zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. politycznych. Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 26 września 1985 otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 10 października 1985 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. Od 3 lipca 1986 (X Zjazd PZPR) do rozwiązania PZPR 29 stycznia 1990 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR. Od stycznia 1989 do stycznia 1990 szef Zarządu Kultury i Oświaty i zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego WP. W 1989 ukończył Wyższy Kurs Akademicki dla kierowniczej kadry WP przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie.