W 1881 był jednym z założycieli Federacji Demokratycznej, przekształcając ją w 1884 w Federację Socjaldemokratyczną – pionierski ruch komunistyczny. Zdolności oratorskie Hyndmana były jedną z głównych przyczyn pozyskania dla ruchu wielu zwolenników w Londynie od 1885 do 1889. Jego ruch nazwano „socjalizmem w cylindrach”. Fryderyk Engels i Liga Socjalistyczna pod wodzą Williama Morrisa odnosili się do koncepcji Hyndmana nieufnie. Od 1901 Hyndman za wszelką cenę zachowywał niezależność od ortodoksyjnego labourzystowskiego ruchu. Od 1911 działał w Brytyjskiej Partii Socjalistycznej. W 1916 założył Narodową Partię Socjalistyczną. Opowiedział się za udziałem Wielkiej Brytanii w I wojnie światowej – w 1914 poparł wojenny wysiłek aliantów. Od 1916 kierował grupą znajdującą się na marginesie – Partią Narodowosocjalistyczną. Według Alana Palmera Jego zdolności oratorskie i zręczność dziennikarska uczyniły zeń skutecznego, choć historycznie niedocenionego, propagatora wczesnego socjalizmu.
Przypisy