Supraska Ikona Matki Bożej – wizerunek Matki Bożej czczony w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym jako cudotwórczy.
Opis Ikona reprezentuje typ „Hodigitria” – przewodniczka. Matka Boża została na niej ukazana w błękitnosrebrnych wzorzystych szatach z gwiazdami na ramionach i czole, w aureoli i koronie na głowie. Prawą dłonią Maryja wskazuje na Dzieciątko Jezus, które podtrzymuje lewą ręką, przyciągając je do siebie. Dzieciątko, poważnie patrząc przed siebie, opuszcza lewą rękę, prawą zaś błogosławi lud, na jego głowie także widoczna jest korona. W tle ikony ukazane zostały siły niebieskie – anioły, z których dwa podtrzymują koronę Maryi. W górnej części obrazu widoczny jest Pan Bóg Zastępów (cs. Sawaof).
Historia Według tradycji prawosławnej ikona była darem biskupa smoleńskiego Józefa dla monasteru w Supraslu, przekazanym bezpośrednio po jego fundacji. Informacje o ikonie maryjnej, bez precyzyjnego opisu, znajdują się w pierwszym spisu inwentarzowym wyposażenia klasztornych świątyń – Rejestrzyku z 1557. W 1898 archimandryta Mikołaj (Dołmatow) w swojej monografii monasteru utożsamił tę ikonę z czczoną w klasztorze Supraską Ikoną Matki Bożej. Podał także, że był to wariant Smoleńskiej Ikony Matki Bożej.