W latach 1957–1962 studiował na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej, po której ukończeniu uzyskał dyplom magistra inżyniera w specjalności samochody i ciągniki.
Od 1962 służył w Szefostwie Służby Samochodowej Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, gdzie był kolejno starszym pomocnikiem szefa wydziału I zaopatrzenia i napraw (1962–1964), szefem wydziału II eksploatacji (1964–1968) i zastępcą szefa Służby Czołgowo-Samochodowej POW (1968-1970). Od lutego 1970 do lutego 1972 zastępca dowódcy 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie ds. technicznych w stopniu pułkownika. Po reorganizacji stanowisk w 1971 był zastępcą dowódcy dywizji - szefem Służb Technicznych. W lutym 1972 przeniesiony do Poznania na stanowisko szefa Służby Samochodowej Służb Technicznych i Zaopatrzenia Dowództwa Wojsk Lotniczych. Ukończył z oceną bardzo dobrą kurs z teorii organizacji i zarządzania przy Dowództwie Wojsk Lotniczych. Od 18 czerwca 1974 do 1 marca 1982 komendant Wyższej Oficerskiej Szkoły Samochodowej im. gen. A. Waszkiewicza w Pile. Kierowana przez niego uczelnia dwukrotnie zdobyła tytuł "Przodującej Wyższej Szkoły Oficerskiej w WP".