W 1951 podjął pracę w Katedrze Metaloznastwa Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) w Warszawie gdzie w 1953, uzyskał stopień doktora nauk technicznych a w 1956, po habilitacji, docenta. Jednocześnie w tym czasie pracował również w Zakładzie Radiografii Przemysłowej Instytutu Elektrotechniki w Warszawie. W 1957, pracując w dalszym ciągu w WAT, przeniósł się do Instytutu Podstawowych Problemów Techniki gdzie zorganizował i kierował Pracownią Badań Izotopowych przekształconą następnie w Zakład Badań Izotopowych. Zakład ten pod jego kierownictwem został przeniesiony jako Zakład Zastosowań Izotopów, Metalurgii i Technologii Metali (Zakład XX) do Instytutu Badań Jądrowych w 1968.
W 1962, już jako profesor, zorganizował i kierował w WAT Katedrą Obrony Przeciwatomowej a później Katedrą Technicznych Zastosowań Fizyki.
Od 1975 do chwili śmierci, prof. Maciej Radwan pracował w Politechnice Poznańskiej prowadząc Laboratorium Izotopowe w Instytucie Maszyn Roboczych a następnie Zakład Odlewnictwa w Instytucie Technologii Budowy Maszyn.
Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 77E-3-31).