Dorobek pisarstwa naukowego prof. Macieja Radwana obejmuje monografie, skrypty oraz ponad 200 artykułów specjalistycznych, z których co najmniej połowa opublikowana została w liczących się czasopismach zagranicznych. Jego książki takie jak „Izotopy promieniotwórcze w badaniach metaloznawczych”[WNT, Warszawa 1963] i „Autoradiografia Metaloznawcza”[PTJ, Nr46/356/, Warszawa 1968], mimo upływu czasu są wciąż aktualne.
Ponadto prof. Maciej Radwan był recenzentem wielu prac doktorskich i habilitacyjnych oraz wypromował prawie 40 doktorantów. Jako ekspert Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej był wykładowcą na zagranicznych uczelniach takich jak Middle East Technical University (1973-1975) w Ankarze oraz w Kairze. Był członkiem komitetów redakcyjnych i recenzentem branżowych i naukowych pism, w kraju i zagranicą. Był także autorem lub współautorem kilku cennych patentów.
Prof. Maciej Radwan był założycielem Polskiego Towarzystwa Metaloznawczego. Przewodniczył pracom Polskiego Komitetu Techniki Jądrowej przy Naczelnej Organizacji Technicznej. Był członkiem Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich oraz innych polskich i międzynarodowych naukowych i technicznych towarzystw.