Po przepłynięciu przez akwen Kolumbii Brytyjskiej i północny Pacyfik dotarto do Dutch Harbour. Cieśninę Beringa i koło polarne jacht przekroczył 18 lipca, docierając do pól lodowych północnego wybrzeża Alaski. Tu zatrzymywano się w osłoniętych lagunach przybrzeżnych, w Point Barrow, Prudoe Bay, osadzie Kaktovik (Barter Island)i koło osady eskimoskiej Tuktoyaktuk, przy ujściu rzeki Mackenzie.Postoje: 25 portów i kotwicowisk 2 początek:Tuktoyaktukkoniec:Gjoa Haven rozpoczęcie:16 czerwca 1986zakończenie:3 października 1986 1 850 Janusz i Joelle KurbielWojciech JacobsonLudomir MączkaJerome del Santo Przygotowanie jachtu do wypłynięcia (L. Mączka i W. Jacobson) trwało od połowy czerwca. J.J. Kurbielowie i J. del Santodo przybyli 8 lipca, a start nastąpił 27 lipca. Przebyto w znacznym stopniu zalodzony akwen kanadyjskiej Arktyki (Zatoka Amundsena, Zatoka Koronacyjna, Zatoka Królowej Maud) zakończony na kotwicowisku przy osadzie eskimoskiej Gjoa HavenW Gjoa Haven zimował również Roald Amundsen na przełomach lat 1903/1904 i 1904/1905. (Wyspa Króla Williama).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rejs Vagabonda II przez Przejście Północno-Zachodnie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.