Postawiony na wysokim kilkustopniowym podeście tron, na którym zasiadają Maria z Dzieciątkiem tworzy swego rodzaju, architektoniczne panneau uzupełniające główny temat obrazu. Ten symbol władzy charakteryzuje się bardzo rozbudowaną strukturą, którą malarz wzbogacił kontrastami materii i koloru. Utrzymany w tonacjach zbliżonych do złota zaplecek zdobią ażurowe aedicule przywołujące ówczesny gotycki kunszt ciesielski. Płaskie, jasnobeżowe siedzisko wsparte jest na ostrołukowych arkadach, wzbogaconych motywem trójliścia. Podstawa oparcia zdobią nałożone na siebie ornamenty o formach geometrycznych. Zamknięte u góry łukiem odcinkowym pole oparcia charakteryzuje się nie tylko wyczuciem drewnianej materii, lecz także szczegółowym odtworzeniem detali desek: słojów, sęków etc. Obwódkę siedziska zdobią małe uwypuklone formy geometryczne imitujące kaboszony. Siedzisko wieńczy wieloboczny baldachim złożony z ostrołukowych arkad (największa przybiera formę oślego grzbietu i wieńczy ją duży kwiaton), ich łuki, podobnie jak sklepienne żebra podzielone są na utrzymane w barwach błękitu, zieleni i czerwieni odcinku. W kluczu sklepienia zielonkawy zwornik z motywem stylizowanej lilii heraldycznej. Wewnątrz baldachimu unosi się anioł koronujący Marię.