Dzień Nieprzejednania () – święto antykomunistycznej emigracji rosyjskiej obchodzone od początku lat 30. XX wieku w różnych krajach świata.
Historia W październiku 1927 r. przewodniczący Synodu Biskupiego Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej poza granicami Rosji metropolita Antoni wydał odezwę „W sprawie bolesnego dziesięciolecia zdobycia władzy w Rosji przez bolszewików”. Na jej podstawie pojawił się wkrótce pomysł obchodzenia dnia 7 listopada jako Dnia Nieprzejednania. Początkowy odzew u większości emigracji rosyjskiej był słaby, zwłaszcza że środowiska wojskowe obchodziły już 15 listopada jako Dzień Utworzenia Armii Ochotniczej i Zrodzenia Ruchu Białych. W październiku 1930 r. Rosyjski Komitet Społeczny w Polsce zwrócił się z apelem do ogółu antybolszewicko nastawionych emigrantów rosyjskich o ustanowienie Dnia Nieprzejednania. W Warszawie co roku odbywały się odtąd uroczyste zebrania z udziałem przedstawicieli organizacji emigracyjnych z innych krajów, połączone z nabożeństwami w intencji zbawienia Rosji. Odbywały się one w każdą pierwszą niedzielę przypadającą po 7 listopada. Po kilku latach Dzień Nieprzejednania wrósł jednak w tradycję całej białej emigracji rosyjskiej. 7 listopada 1937 r. w Sarajewie z inicjatywy Wiktora M.