Stanisław Sokołowski junior (ur. 14 sierpnia 1900 w Zakopanem, zm. 3 kwietnia 1990 w Warszawie) – polski geolog, profesor Instytutu Geologicznego, taternik.
Życiorys Był synem pioniera polskiego leśnictwa Stanisława Sokołowskiego i Agnieszki z Walczaków, bratem Mariana, Adama, Witolda, Jana i Zofii.
Urodził się i wychował w Zakopanem, a w roku 1920 zdał maturę w tamtejszym liceum w willi „Lilianie”. W Krakowie studiował na Akademii Górniczej, później ukończył studia biologii i nauki o ziemi na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1918 i 1920 walczył jako ochotnik w Wojsku Polskim, później brał też udział w kampanii wrześniowej w 1939 r.
W roku 1929 obronił doktorat, habilitację natomiast otrzymał w 1952 r. na AGH na podstawie pracy omawiającej Tatry Bielskie. Profesorem nadzwyczajnym został w 1954 r., zwyczajnym – w 1964 r. Przed II wojną światową pracował na UJ, a po 1942 r. związał się aż do emerytury z krakowskim Instytutem Geologicznym. Był znawcą Tatr i Karpat fliszowych, a także odkrywcą wód termalnych na Podhalu. W latach 1961–1963 udało mu się odnaleźć na Antałówce w Zakopanem ciepłą wodę, dzięki czemu możliwe było założenie w tym miejscu pływalni cieplicowej.