Ferdynand Rabowski (ur. 5 lutego 1884 r. we Włocławku, zm. 19 kwietnia 1940 r. w Zakopanem) – polski geolog, doktor Uniwersytetu Warszawskiego, taternik.
Życiorys Ferdynand Rabowski w latach 1901-03 mieszkał w Zakopanem, gdzie pobierał nauki prywatnie. W okresie tym dokonał kilku pierwszych wejść taternickich. Następnie studiował geologię w Bernie i Lozannie, a w Szwajcarii pozostał aż do 1919 r. Po powrocie do Polski pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym, prowadził badania terenowe w Tatrach i okolicy. Od 1920 r. był członkiem Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności. Po 1933 r. osiadł w Zakopanem ze względu na kłopoty ze zdrowiem i tam w dalszym ciągu pracował naukowo. Jego specjalnością były tektonika i stratygrafia Tatr, szczególnie dokładnie Rabowski badał masyw Czerwonych Wierchów. Jako opiekun wystawy geologicznej współpracował z Muzeum Tatrzańskim. Jest autorem szeregu publikacji omawiających wyniki badań geologicznych.
Działalności naukowej zaprzestał wskutek wybuchu II wojny światowej i postępującej choroby. Został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.