Henio z ojcem zostali przeniesieni do getta na Majdanie Tatarskim (jednej z dzielnic Lublina).
Ostatni list Szmuela Żytomirskiego, gdzie jest wspomnienie o Heniu, został ostemplowany w genewskim biurze Czerwonego Krzyża 8 stycznia 1943 (data pisania listu nie jest znana, z pewnością został napisany dużo wcześniej):
Po likwidacji getta na Majdanie Tatarskim 9 listopada 1942 jego więźniów przetransportowano do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Najprawdopodobniej tego samego dnia Henio zginął w komorze gazowej wraz z innymi dziećmi i starszymi jako niezdolnymi do pracy.
Jego ojciec został wysłany do obozu pracy na Wieniawie, gdzie budowano stadion sportowy w miejscu zniszczonego cmentarza żydowskiego. W swoim ostatnim liście do krewnych, wysłanym 19 marca 1943, Szmuel Żytomirski pisał tylko o sobie, co oznacza, że inni członkowie rodziny w tym czasie już nie żyli. Szczegóły śmierci Szmuela nie są znane.