Był też założycielem, organizatorem i pierwszym Kierownikiem Zakładu Metalografii i Obróbki Termicznej – obecnego Zakładu Metaloznawstwa i Metalurgii Proszków AGH. W roku 1937 otrzymał stanowisko profesora tytularnego tej uczelni.
6 listopada 1939 został aresztowany w czasie „Sonderaktion Krakau”. Osadzono go w więzieniu na Montelupich. Dalsze dzieje uczonego nie są dokładnie znane. Według jednych źródeł zwolniono go już 8 listopada tegoż roku. Według innych przewieziono do więzienia we Wrocławiu, po czym został osadzony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. Następnie przeniesiono go do obozu w Dachau, skąd został zwolniony 8 lutego 1940. Po powrocie do Katowic został zmuszony przez okupantów do dalszej pracy w hucie.
Po wkroczeniu wojsk radzieckich do Katowic podjął decyzję o ucieczce. Zmienił ją po wizycie rzekomych przedstawicieli rządu lubelskiego, którzy zapewniali go o tym, że będzie mógł dalej pracować dla dobra nauki polskiej. W dniu 14 marca 1945 został jednak aresztowany w Katowicach przez służby radzieckie, przewieziony do Kijowa, a następnie jako wróg ustroju osądzony przez Trybunał Wojskowy NKWD i skazany na 10 lat obozu. Zmarł 2 września 1952 wskutek wycieńczenia w obozie pracy w republice Komi. Dokładną datę śmierci naukowca udało się ustalić dopiero w latach 90.