Gruzinów. W odróżnieniu od zachowujących swoją tożsamość narodową pod panowaniem rosyjskim Gruzinów Abchazowie reprezentowali w sferze kulturowej postawę prorosyjską.
Po rewolucji lutowej w 1917 do władzy w Abchazji doszli na krótko mienszewicy. 10 marca 1917 powstał lokalny Rząd Tymczasowy, po czym Abchazja wyraziła chęć przyłączenia się do Republiki Górskiej Północnego Kaukazu. 26 maja 1918 do Abchazji wkroczyły wojska Gruzińskiej Republiki Demokratycznej pod pretekstem zwalczania bolszewików, faktycznie jednak w celu przyłączenia Abchazji do Gruzji. Abchaska Rada Narodowa została zlikwidowana, ludność poddana represjom. W związku z tym w 1921 ustanowienie władzy radzieckiej w Abchazji zostało przez społeczeństwo przyjęte przychylnie, także w nadziei na utworzenie republiki abchaskiej w ramach federacyjnej Rosji Radzieckiej. Konflikt gruzińsko-abchaski z lat 1917–1921 miał poważny wpływ na dalszy rozwój stosunków między dwoma narodami. Wrogość Abchazów do Gruzinów wzrosła jeszcze w 1922, gdy Abchaska Socjalistyczna Republika Radziecka została zmuszona do przyłączenia się do Gruzińskiej SRR. W latach 1937–1953 konsekwentnie sprowadzano do Abchazji osadników gruzińskich, co jeszcze poważniej zmieniało skład narodowościowy mieszkańców regionu na niekorzyść Abchazów. W 1989 w Abchazji żyło 93 tys. Abchazów oraz 239 tys.