Po 1945 roku i objęciu Ziem Odzyskanych przez polską administrację powierzchnia okręgu-powiatu Ławiczka-Resko z siedzibą w Łobzie nie zmieniła się. Następnie powstał powiat łobeski, do którego w latach 1954–1958 dołączono rejon płotowski. W takim kształcie dotrwał do 1975 r., gdy zlikwidowano ten poziom administracji. W 2002 r. z gmin powiatów: stargardzkiego (Łobez i Węgorzyno), gryfickiego (Resko i Radowo Małe) oraz goleniowskiego (Dobra) ponownie utworzono powiat łobeski. thumb|180 px |Pomnik pamięci żołnierzy LWP i Armii Czerwonej w Świętoborcu thumb|left|180 px |Pomnik Wdzięczności „Byliśmy Jesteśmy Będziemy” (Mieczysław Welter, 1968) thumb|Rocznica zajęcia Łobza 3.03.2009. Warta honorowa: żołnierze i rycerze thumb|Lapidarium pamięci mieszkańców Łobza, którzy tu żyli i zmarli dawniej, pamięci 208 mieszkańców Łobza, którzy zginęli na I wojnie światowej (Pomnik RolandaPomnik Rolanda wiki.genealogy.net.), pamięci Tych, którzy zginęli na II wojnie światowej (391 (ok. 400Siegfried Hannemann: Der Kreis Regenwalde in Pommern,Melle, 2009, s.21) cywili i 351 żołnierzy) i pamięci Tych z roku 1945-47 podczas wysiedlenia (66 osób)Liczbę ofiar podano wg prac: Walter Nemitz, Fritz Wilke, Dietrich Dähn: Labes – Unsere liebe Heimatstadt. Heimatfreunde der Kreisstadt Labes in Pommern, T I, II, III, 1971, 1979, 1983. W 1945 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Łobza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.