Prowadzono również działania, mające na celu integrację wokół SPN całego środowiska konserwatywnego. W 1933 Stronnictwo weszło, wraz z mniejszymi grupami konserwatystów, do Zjednoczenia Zachowawczych Organizacji Politycznych z Januszem Radziwiłłem jako prezesemJacek Bartyzel, Stronnictwo Prawicy Narodowej..
Na zjeździe konserwatystów w 1937 r. dotychczasowy, prorządowy kierunek przywódców stronnictwa, na czele z J. Radziwiłłem, został poddany krytyce. W efekcie przewagę osiągnęli zwolennicy współpracy konserwatystów z narodową demokracją. ZZOP zostało przekształcone w Stronnictwo Zachowawcze. Prezesem został Adolf Rafał Bniński, zwolennik nowego kierunku (uprzednio w 1926 r. wysunięty przez endeków jako kandydat na prezydenta RP). Do wybuchu wojny Stronnictwo nie podjęło jednak żywszej działalności.
Politycy Stronnictwa Prawicy Narodowej Działaczami partii byli m.in. Leon Biliński, Michał Bobrzyński, Jan Bobrzyński, Stanisław Dąmbski, Stanisław Estreicher, Konstanty Grzybowski, Jan Hupka, Władysław Leopold Jaworski, Jan Konopka, Franciszek Salezy Potocki, Adam Romer, Aleksander Skrzyński, Tadeusz Starzewski, Jan Kanty Steczkowski, Władysław Stesłowicz, Adam Tarnowski, Zdzisław Tarnowski, Władysław Marian Zawadzki.