Choć z początku planowano urządzić wystrój Władimirskiej w stylu typowego stalinowskiego przepychu, to ostatecznie, w porównaniu do innych stacji, okazał się być on dość skromny i surowy. Posadzki wyłożone są płytami ciemnego oraz jasnego granitu, tworzącego wzór szachownicy. Pylony i ściany stacji są jasne, wykonane z marmuru, na ścianach pięcioramienne gwiazdy oraz liczby „1955”, przypominające o roku otwarcia stacji. Sklepienie półkoliste, o jasnej barwie, z którego zwisają masywne żyrandole. Marmur dostarczony został z Uralu. Według sowieckiej prasy z lat pięćdziesiątych XX wieku, stacja dedykowana była „dobrobytowi sowieckiego narodu". Jedna ze ścian dekorowana jest mozaiką zatytułowaną „Dostatek”. Pomniejsze prace budowlane na stacji wykonywane były w 1991 roku i w 2004 roku. W latach 2006–2008 prowadzono gruntowne prace rekonstrukcyjne na terenie stacji i w tym czasie była ona zamknięta. Pochłonęły one łącznie około 500 milionów rubli.
Władimirskaja położona jest na głębokości 55 metrów.