Elewacja wschodnia jest skromniejsza, z prostymi oknami i szczelinami wentylacyjnymi.
Budynek stajni reprezentuje neogotyk, widoczny w charakterystycznych detalach: fialach, fryzach arkadkowych, biforiach, ostrołucznych oknach i dekoracjach herbowych. Zastosowano różnorodne materiały, takie jak: piaskowiec (piaskowiec szary, rdzawy i jasny), ciosany kamień i cegłę w układzie mieszanym, żeliwo i ceramikę. Dach pokryto łupkiem, z więźbą krokwiowo-płatwiową i rozporową.
We wschodniej części budynku mieściła się wozownia – przestrzeń jednoprzestrzenna z krzyżowo-żebrowymi i krzyżowymi sklepieniami wspartymi na kamiennych kolumnach. Część zachodnia to stajnia, podzielona na trzy pasma, z centralnym pasmem stajennym, z dekoracyjnymi żeliwnymi kolumienkami. Zachowały się sklepienia z profilowanymi gurtami, otwory owalne, rozetowe dekoracje oraz schody piaskowcowe. Podłogi pokryto płytami ceramicznymi i cementowymi w partii wschodniej, na poddaszu podłogi drewniane. Wewnątrz obiektu brak oryginalnego